گفتم فراموشت کنم

شاید روی از خاطرم

شاید ندارد بعد از این باید فراموشت کنم ...

رویا..

نمی دانم به وبلاگمان سر می زنی یا نه ؟ هیچ می دونی خیلی وقته ازت خبری نیست؟ البته می دونم چرا! اما حداقل معرفت و وفاداری هم چیز خوبیه اگه ناراحت نمی شی باید بهت بگم من بیشتر  از تو برای وبلاگمون ارزش قائل هستم اما تو...

یادت می یاد اولین باری که با هم قرار گذاشتیم که وبلاگ مشترک بسازیم چه روزی بود؟ فکر کنم یادت نیاد... اردیبهشت سال ۸۵ الان یک و سه چهار ماهی می شه. با این تفاوت که این وبلاگ بر مدار احساسات من می چرخه و تو شاید از اون بی خبری... خیالی نیست...

همیشه روزگار همین بوده... من هم راضی ام به رضای خدا... راستی هیچ خبر داری یه اتفاق جدید تو زندگی من افتاده...؟؟ البته که نه.. نمی دونی.. من هم علاقه ای ندارم که باعث رنجش خاطرت بشم.. ژس ناگفته می مونه... خلاصه الان حدوداْ ده ماه است که رفته ای. و من تنها خاطرات را بدوش خود می کشم و مجبورم این وبلاگ را بخاطر همه ارزشهایی که برای تو و عشقمون دارم نگه دارم.. به هر حال امیدوارم با هر که و در هر کجا هستی خوشحال و خرم باشی. نمی دانم این نامه بود یا شکایت نامه به  هر حال ...

من منتظر تو هستم همانگونه که گفته بودم...

رویا

من پذیرفتم شکست خویش را

پند های عقل دوراندیش را

من پذیرفتم که عشق افسانه است

این دل دردآشنا دیوانه است

می روم از رفتن من شاد باش

از عذاب دیدنم آزاد باش

گر چه تو زودتر از من می روی

آرزو دارم ولی عاشق شوی

آرزو دارم بفهمی درد را

تلخی برخوردهای سرد را ...

رویا

همه روح ها در دستان امن عشق اقامت دارند تا زمانی که مرگ آنها را نزد خدا

به عالم بالا ببرد.

رویا  

من باتو زنده بودم اما خبر نداشتی ...

رویا

ای دل به فراموشی او عادت کن

افسانه ما لیلی و چون مجنون شد

رویا

...

و... رویا

من که نیستم خسته از دیدار تو

خسته ام از بازی گردون تو ... 

رویا

بیشتر آدمها با عشق بیگانه اند. کسانی که عشق را تجربه می کنند؛ در سکوت و آرامشی ژرف غوطه ور می شوند.

همین سکوت و آرامش است که آنها را با روح شان مانوس می کند. اگر با روح خود انس بگیری عشق تو دیگر یک رابطه نیست. بلکه سایه ایست که تو را در همه جا همراهی می کند. عشق به کسی یا چیزی محدود نمی شود. 

رویا